Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

Η Φωτεινή Αζαμοπούλου, γράφει στη γραφομηχανή… για το «Στην ψυχή μου το άγγιγμά σου»


Το απρόσμενο και το «ξαφνικό» που μπορεί να σου δώσει ένας άνθρωπος...
μέσα από το βιβλίο του, είναι ένα ρίσκο! Όποιος διαβάσει το «Στην ψυχή μου το άγγιγμά σου»… θα νιώσει το μεγαλείο της αποκάλυψης.

Ένα βιβλίο γεμάτο ανθρωπιά, ένα βιβλίο γεμάτο αλήθειες. Πόσο εύκολο ήταν για εσάς να δώσετε σάρκα και οστά στο Νίκο της ιστορίας σας, έναν υιοθετημένο «επισκέπτη» στις ζωές των άλλων;
Το απρόσμενο, το απρόοπτο ενίοτε καθορίζει τη ζωή μας και ο Νίκος χώρεσε εύκολα σε κάποιες ζωές. Έγινε αναπόσπαστο κομμάτι τους μόνο με την αγάπη. Υπήρξε δότης και αποδέκτης απεριόριστης αγάπης. Αυτό δε χρειαζόμαστε για να βαδίσουμε τολμηρά στη ζωή; Ο Νίκος με συντροφεύει απ` τα νεανικά μου χρόνια, απ` την εφηβεία συνέλαβα την ιδέα του εν λόγω βιβλίου, επομένως πιο δουλεμένος χαρακτήρας απ` αυτόν δεν υπάρχει. Κυριαρχούσε στις σκέψεις μου, πιθανότατα ήταν το alter ego μου, άρα πολύ οικείος. Όχι, δε μου ήταν δύσκολο να τον σκιαγραφήσω. Το μοναδικό άγχος που έχω είναι το κατά πόσο μπήκα στην ψυχοσύνθεση του ανδρός.

Ξέρετε, ο ψυχικός κόσμος ενός υιοθετημένου παιδιού, είναι εύθραυστος. Τι ήταν αυτό που σας ώθησε στη συγγραφή ενός τέτοιου ήρωα μέσα στο βιβλίο σας;
Ίσως είχα διαβάσει κάποιο βιβλίο, ή από μια σχετική περίπτωση του περιβάλλοντός μου, δε θυμάμαι με ακρίβεια το κίνητρο μα είτε επειδή το διδάχτηκα είτε ενστικτωδώς, είμαι πάντοτε με το μέρος του εύθραυστου, του ευαίσθητου χαρακτήρα. Είμαι ιδιαίτερα φιλική μ` αυτούς που παρουσιάζονται εμπρός μου με πρόσωπο καθαρό και πλούσιο συναισθηματικό κόσμο και που εντέλει διαθέτουν μια δύναμη εσωτερική ισχυρή. Αυτοί οι χαρακτήρες είναι για μένα οι πλέον ελκυστικοί.

Δώστε μας το στίγμα και ένα μικρό δείγμα περίληψης, για τον αναγνώστη… μα μιλήστε μας και για το πόσο σας «άγγιξε» εσάς ως γυναίκα.
Εφ` όλης της ύλης θα το χαρακτήριζα. Στόχος μου ήταν να αναδείξω ό, τι αποκόμισα στο διάβα της ζωής από το στενό οικογενειακό μου περιβάλλον, το σχολείο και τους καθηγητές μου, τους φίλους… είναι ένας ύμνος στη φιλία. Αυτοαναφορικό λοιπόν όχι ως προς τα γεγονότα αλλά ως προς τις πεποιθήσεις και τα πιστεύω. Τα ερεθίσματα που άγγιξαν την καρδιά μου είναι όλα αποτυπωμένα στο χαρτί. Τα τραγούδια μας, η παράδοσή μας, η Κρήτη με το δικό της ιδιαίτερο μουσικό ηχόχρωμα, ο ήλιος και η θάλασσα… Αν και το βιβλίο διαδραματίζεται κυρίως στην Αγγλία το ελληνικό στοιχείο υπερτερεί, ταιριάζει στη νοοτροπία και την κουλτούρα μας. Θαρρώ πως η περίληψη του οπισθόφυλλου είναι και πάρα πολύ κατατοπιστική. Ο Νίκος είναι ένα παιδί, μόνο, που αναζητά τη φιλία, τη στήριξη, την οικογένεια και τη συντροφικότητα, την αγάπη, ό, τι είναι απαραίτητο σε έναν έφηβο. Τον χαρακτηρίζει ήθος και καλοσύνη και του έρχονται ανέλπιστα κι άλλα αγαθά! Δε θα ήθελα να πω κάτι περισσότερο.

«Ξένος»… μια λέξη οικεία πλέον στην απρόσωπη κοινωνία μας. Στο βιβλίο σας αυτός ο ρόλος «δεσπόζει» θα έλεγα. Είναι «εργαλείο» του κειμένου ή ένας τίτλος που σας έλυσε τα χέρια στην πλοκή;
Ξέρετε, όσο οικείο και να σου φανεί ένα περιβάλλον, ουσιαστικά είσαι πάντοτε ξένος. Το βιβλίο αναφέρεται και σε μια εποχή που μάστιζε τον τόπο η μετανάστευση, όπως και σήμερα εξάλλου. Σε ξένη χώρα, ξένος λοιπόν. Στην πατρίδα σου μέτοικος, ξένος. Στο πατρικό σου,  μετά από χρόνια, σαν ξένος… Και στο σπίτι σου ώρες ώρες ξένος! Ας αφήσουμε και τα πιο βαθιά. Όπου δε βρίσκεις κατανόηση, όπου αισθάνεσαι πως μιλάς άλλη γλώσσα; Εκεί να δείτε αποξένωση! Επομένως γι αυτό και δεσπόζει στις σελίδες μου. Εργαλείο και τίτλος αναμφίβολα!

Έχοντας πλέον το βιβλίο στα χέρια σας, νιώθετε ότι έχετε παραλείψει κάτι; Πιστεύετε ότι η μοίρα σηματοδοτεί το μέλλον μας;
Όχι, θεωρώ πως είναι πλήρες, περιεκτικότατο, γεμάτο από τα θέλω μου. Δεν μπορώ να πω με σιγουριά πως η μοίρα προδιαγράφει την πορεία μας, επιμένω όμως πως η τύχη παίζει καθοριστικό ρόλο σε κάθε μας βήμα. Ναι, κατά τύχη γεννηθήκαμε Έλληνες, κατά τύχη είμαστε, Θεέ μου, υγιείς και κατά τύχη ανταμώνουμε το σωστό σύντροφο και πάει λέγοντας.

Τι θα λέγατε σ’ έναν αναγνώστη ώστε να τον προτρέψετε να αγοράσει και να διαβάσει αυτό το βιβλίο;
Πως μαζί θα κάνουμε ένα μαγικό ταξίδι, ανά την υφήλιο, αλλά και στον κόσμο των συναισθημάτων. Η εσωτερική πλοκή ενός βιβλίου είναι ίσως πιο συναρπαστική από την εξωτερική πλοκή και δράση, που δε λείπει απ` τις σελίδες μας. Και θα ήθελα από καρδιάς να ευχαριστήσω τον κάθε αναγνώστη που με τιμά, αγοράζοντας και διαβάζοντας το βιβλίο μου. Και εσάς, φυσικά, κύριε Ανδριά που μου δώσατε την ευκαιρία γι αυτή την παρουσίαση.

Παύλος Ανδριάς

by Aylogyros News