Το σπίτι…

 

-Περιμένετε κάποιον; Την ρώτησε αβίαστα...

Όμορφος κόσμος…

 

Η Μαίρη πλησίασε τις κυράδες με ένα χαμόγελο...

Το νησί της καρδιάς της…

 

Η Μαίρη, είχε φτάσει ήδη δύο ημέρες στο νησί...

Θάλασσα…

 

Θάλασσα, μια ήρεμη δύναμη. Ταξιδεύει το βλέμμα...

Αν δεν έχεις στόχο τι να τον κάνεις τον σκοπό;

Φίλοι μου, δεν θέλω να σας ταλαιπωρήσω με...

Λόρι…

Η Μάρσι δούλευε δίπλα στον Μπόμπ. Έναν γενικό...

Κόκκινα μαλλιά

Κόκκινα μαλλιά και καταπράσινα μάτια αυτή ήταν...

Σκοτεινή θάλασσα…

Αν σταθείς νύχτα μπροστά στην θάλασσα...

Είναι τόσο μικρή η ζωή…

Αν ήταν η ζωή ένα παιχνίδι ο κάθε ένας από εμάς...

Η λύτρωση του πόνου…

Το αίμα από τις γρατζουνιές είχε ποτίσει την μπλούζα του...

Το πρόσωπο του γεμάτο γρατζουνιές…

Το πρόσωπο του γεμάτο γρατζουνιές. Τα νύχια…

Κενά αγάπης….

-Όχι άφησε με!!!

Σε αγαπώ…

Ο Παυσανίας την κοίταξε βαθιά μέσα στα μάτια...

Έφυγες…

Η Φλώρα και ο Παυσανίας πέρναγαν – όπως οι ίδιοι...

«Οι σιωπές είναι κραυγές…»

«Οι σιωπές είναι κραυγές…»

Τα απλά είναι τα δύσκολα…

Την κρατούσε σφιχτά από το χέρι. Εκείνη ένιωθε...

Μη φοβάσαι, είμαι εδώ…

Περπάτησε αργά, ο θόρυβος που έκαναν τα πεσμένα φύλα...

Κωνσταντή μου…

Ο ήχος των πιάτων που ακουμπούσαν μέσα στον ανοξείδωτο...

Θα φύγεις;

Οι γιορτές είναι οι πιο ευτυχισμένες ημέρες για τον Κωνσταντή...

Καλήν εσπέρα άρχοντες…

Η ημέρα σάλπαρε προς το ηλιόγερμα το μικρό αγοράκι...