Κυριακή, 19 Απριλίου 2015

O Χάρης Λιαντζίρης απαντά, στο «κουτσομπολιό»… της αυλής!!!


«Οι τέχνες δεν φιμώνονται ποτέ…» ξεκίνησε να μας λέει με το μοναδικό ρητορικό στυλ που χαρακτηρίζει το λόγο του, για να συνεχίσει…. «Ένας πραγματικός καλλιτέχνης, είτε αυτός είναι συγγραφέας, είτε ζωγράφος, είτε μουσικός, δεν φοβάται κανέναν...»



Τι σας έχει λείψει από τα παιδικά σας χρόνια;
Τα παιχνίδια με τους φίλους. Τότε που δεν είχαμε τίποτα να βασανίζει το μυαλό μας. Το μόνο που μας απασχολούσε ήταν τι παιχνίδι θα παίξουμε, πως θα γελάσουμε, πως θα περάσει ευχάριστα η ώρα μας.

Ο αγαπημένος ήρωας των παραμυθιών, ποιος ήταν;
Ο κακός λύκος, όσο κι αν φαίνεται περίεργο. Με γοήτευε που είχε τον ρόλο του κακού σε κάθε παραμύθι.

Θα συγχωρούσατε κάποιον που σας έχει πικράνει;
Με έχουν πικράνει στην ζωή μου πολλές φορές. Εξακολουθώ να το θυμάμαι, μα τους έχω ήδη συγχωρήσει. Η ζωή είναι μικρή και δεν θα πάρουμε μαζί μας τις διαφορές που έχουμε σε αυτόν τον κόσμο.

Ποιο θεωρείτε ως Θείο δώρο στο χαρακτήρα σας;
Το πείσμα μου. Δεν παραιτούμε ποτέ αν θέλω κάτι πραγματικά, και αυτό πιστεύω πως είναι το σημαντικότερο που πρέπει να έχεις, αν θες να πραγματοποιήσεις τα όνειρα σου. Και ευχαριστώ τον Θεό που με έχει κάνει τόσο πεισματάρη.

Ποιο είναι το βασικό σας ελάττωμα;
Είμαι νευρικός, αυτό είναι το χειρότερο μου ελάττωμα.

Αν η μοίρα σας γύριζε την πλάτη, τι θα κάνατε για να την καλοπιάσετε;
Δεν πιστεύω στην μοίρα, πιστεύω πως εμείς καθορίζουμε την μοίρα μας, οπότε δεν θα χρειαζόταν να καλοπιάσω κανέναν.

Πως εκδηλώνεται την αγάπη σας;
Με τα λόγια. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να δείξεις σε κάποιον πως τον αγαπάς, από το να του το λες.

Η αισιοδοξία, υπάρχει στο λεξικό της ζωής σας;
Βεβαίως και υπάρχει, και μπορώ να πω πως είμαι και πολύ αισιόδοξος σε ότι κι αν συμβεί στην ζωή μου.

Με τι ασχολείστε αυτό τον καιρό;
Έχουμε ξεκινήσει τις πρώτες συζητήσεις για το δεύτερο μου μυθιστόρημα και αν όλα πάνε καλά θα κυκλοφορήσει πολύ σύντομα. Γράφω ήδη και το τρίτο βιβλίο. Γράφω μανιωδώς. Και όποτε και να με ρωτήσετε την ίδια απάντηση θα σας δώσω... γράφω.
Τι δεν θα θέλατε να μη σας κλέψουν από το θησαυροφυλάκιο της ψυχή σας;
Την ικανότητα να μπορείς να αγαπάς.

Ποια είναι η αγαπημένη σας ελληνική ταινία;
Ο μπακαλόγατος.

Ποιο είναι το αγαπημένος σας αντικείμενο, το «γούρι» σας;
Δεν έχω γούρι, ούτε κάποιο αγαπημένο αντικείμενο. Δεν μπορείς να αγαπήσεις τα υλικά αγαθά. Το δικό μου γούρι είναι η γυναίκα μου, τα δυο μου σκυλιά και η κόρη μου που θα ρθει στον κόσμο σύντομα. Αυτά μου δίνουν τύχη και δύναμη.

Ποια είναι η αγαπημένης σας ατάκα;
Δεν έχω αγαπημένες ατάκες.

Πως φαντάζεστε το μέλλον των ΜΜΕ μέσα από την κρίση που βιώνουμε;
Το ίδιο και χειρότερο. Τα ΜΜΕ, είναι μαριονέτες, θα μας μεταφέρουν ότι τους πουν να μας μεταφέρουν. Δεν θα αλλάξει ποτέ αυτό και προσωπικά δεν με ενδιαφέρει κι αν πάψουν να υπάρχουν.

Η εξουσία πιστεύετε, φιμώνει τις τέχνες από φόβο ή από ανικανότητα να τις στηρίξει;
Οι τέχνες δεν φιμώνονται ποτέ. Ένας πραγματικός καλλιτέχνης, είτε αυτός είναι συγγραφέας, είτε ζωγράφος, είτε μουσικός, δεν φοβάται κανέναν. Θα πει αυτό που θέλει είτε τον στηρίξει η εξουσία, είτε όχι. Η εξουσία ναι, προσπαθεί να την φιμώσει εδώ και χρόνια, μα δεν τα καταφέρνει. Δεν ξέρω αν το κάνει από φόβο ή ανικανότητα, μα έναν καλλιτέχνη, όσο πιο πολύ προσπαθείς να τον κάνεις να σωπάσει, τόσο πιο πολύ δύναμη του δίνεις για να φωνάξει αυτό που θέλει. Κι ας μην τον ακούει κανείς, κι ας τον ακούν μόνο λίγοι, αυτός θα συνεχίζει να φωνάζει.

Ποιος πιστεύετε ότι είναι ο λόγος που ο Έλληνας αφήνει την τύχη του στα χέρια των άλλων;
Δεν πιστεύω πως πηγαίνει βάση εθνικότητας αυτό. Υπάρχουν Έλληνες που έχουν μάθει να καθορίζουν μόνοι τους την τύχη τους και υπάρχουν και Έλληνες που πράγματι, αφήνουν την τύχη τους στα χέρια των άλλων. Αυτό ξεκινά από το σπίτι, την ιδεολογία που έχει μάθει να έχει και από πολλά άλλα. Δεν μπορούμε να βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι τους Έλληνες και καμία άλλη εθνικότητα.

Αν σας όριζαν για λίγα λεπτά της ώρας «νομοθέτη», ποιο νόμο θα θέτατε σε εφαρμογή;
Θα τιμωρούσα κάθε μορφή βίας. Είτε σωματική είτε ψυχολογική. Θα όριζα έναν νόμο που θα τιμωρούσε το μπούλινγκ, όχι μόνο στο σχολείο, αλλά παντού.

Τι φοβάστε περισσότερο, από τους ανθρώπους;
Το ανθρώπινο μυαλό. Την κακία και την πονηριά που μπορεί να βγάλει ένας άνθρωπος. Δυστυχώς, είμαστε ότι χειρότερο υπάρχει στο ζωικό βασίλειο.

Αν μια κακιά μάγισσα σαν έκανε με το ραβδί της ζώο, τι θα θέλατε να είστε;
Σκύλος. Έχετε ακουστά την σκυλίσια ζωή; Δεν υπάρχει καλύτερο.

Πιστεύετε στα όνειρα;
Αυτή ερώτηση θέλει πολύ συζήτηση. Έχω διαβάσει πολλά βιβλία σχετικά με τα όνειρα και το μόνο που μπορώ να πω είναι πως δεν ξέρω. Ίσως να είναι απλά παιχνίδια του μυαλού, ίσως όμως να είναι και μηνύματα από άλλη διάσταση. Τα περισσότερα πάντως πιστεύω πως εκφράζουν φοβίες ή απωθημένα. Σκέψεις που υπάρχουν στο υποσυνείδητο και που εξωτερικεύονται μέσα από τα όνειρα.

Αν σας ζητούσε ένα παιδί μια συμβουλή, τι θα του λέγατε;
Να ζήσει την ζωή του και να κάνει ότι αυτός πραγματικά θέλει και όχι ότι του καθορίζουν οι άλλοι.



Ο Χάρης Λιαντζίρης γεννήθηκε το 1990, στην Αθήνα. Είναι συγγραφέας και εργάζεται και ως ιδιωτικός υπάλληλος. Έχει ανεβάσει και ερασιτεχνικές θεατρικές παραστάσεις δικού του σεναρίου και σκηνοθεσίας. Το βιβλίο " ένας συνηθισμένος άνθρωπος" είναι το πρώτο του μυθιστόρημα που κυκλοφορεί.


(Για τον ΑΥΛΟΓΥΡΟ και τον Παύλο Ανδριά)