Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

«Πέταξα, μ' ένα κοπάδι γλάρους»… στην προθήκη της αυλής μας!!!

...με τη «φωνή» & την υπογραφή της Ελένη


Πάνω στα φτερά
των γλάρων μου
φόρτωσα την αθωότητα
κι έριξα άγκυρα…


Πορτρέτα ανθρώπων της διπλανής πόρτας, που ίσως γνωρίζεις, που ίσως να έμαθες γι αυτούς,  για το φευγιό τους. Που σε κοίταξαν κατάματα, σε άγγιξαν, ακόμα και μέσα από διηγήσεις, από μνήμες σκόρπιες κι έπειτα χάθηκαν σ' εναλλασσόμενες διαδρομές στα θέλω και τα μη της αγάπης, στα μακρινά ταξίδια, στις μεγάλες λεωφόρους μεγαλουπόλεων, στις επιταγές των συνθηκών, στην ανάγκη νέας δημιουργίας για μια καλύτερη ζωή, στην αναζήτηση του έρωτα...
Κι όλοι είναι άνθρωποι που ο μικρός τόπος της ιδιαίτερης πατρίδας τους στενεύει και ζητούν χώρο να ανασάνουν.

Κι όλοι ταξιδεύουν, με αεροπλάνο ή πλοίο,  "μ' ένα κοπάδι γλάρους" να ακολουθεί.  Κάνουν όνειρα, σκέψεις, κάπου σμίγουν μεταξύ τους, μοιράζονται πόθους, πόνους και συγκινήσεις. Κι όλοι εκφράζουν, μέσα από τις επτά νουβέλες, είτε σιωπηρά, είτε στις συζητήσεις τους, τον καημό της ξενιτιάς, μα και τον "νόστο" για την πατρίδα.