Η μέρα της Μπάμπως

Στις 8 του Γενάρη της αγίας Δομινίκης ή Δόμνης, προστάτιδα των ετοιμόγεννων γυναικών και των μαμών, έχουμε τη μέρα της μαμής ή της μπάμπως. Όλα τα χωριά της Βόρειας κυρίως Ελλάδας γιορτάζουν την μέρα αυτή, με ένα συμπόσιο γυναικών που βρίσκονται σε ηλικία που μπορούν να αποκτήσουν παιδιά, που «τεκνώνουν».  

Η Μπάμπω, στα αρχαία Βαυβώ ή Ιάμβη, ξεγεννούσε κάθε χρόνο το νέο Βρέφος Ίακχο ή Βάκχο.

Οι μεθυσμένες Θρακιώτισσες, με σκωπτικά και αισχρά άσματα προσφέρουν καρότα στην Μπάμπω ή Βαυβώ. Πρωί-πρωί οι γυναίκες με την ιδιότυπη ενδυμασία τους πηγαίνουν στο σπίτι της πιο ηλικιωμένης γυναίκας, της μπάμπως (μπάμπω= γριά ή μαμή), που είναι και το τιμώμενο πρόσωπο της μέρας, και, αφού τη βρέχουν με βασιλικό και τη βάζουν να τάξει, της προσφέρουν δώρα (σαπούνι, πετσέτες, και άλλα χρήσιμα στο έργο της).

Αρχικά κάθε γυναίκα έγκυος ή μη, που δεν έχει περάσει το όριο ηλικίας, χύνει νερό στα χέρια της μαμής που θα προετοιμαστεί για τη γέννα. Το μπακιράκι το κλωτσάει κι αν πέσει μπρούμυτα θα γεννήσει αγόρι ενώ αν πέσει ανάσκελα θα γεννήσει κορίτσι. Στη συνέχεια μπαίνουν μέσα στο σπίτι της μαμής, κάνουν μετάνοια και φιλούν το χέρι της λέγοντας: «Να με φέρεις ένα ( αγόρι ή κορίτσι ) γερό. Να’ σαι γερή κορίτσι μ’, να’ σαι καλά, απαντούσε η μπάμπω». Αν δεν είναι έγκυος η γυναίκα που της πλένει τα χέρια, τότε της καρφίτσωνε στο πέτο της κι ένα λουλούδι, λέγοντάς της να της φέρει ένα παιδί όμορφο όπως και το λουλούδι. 

Ύστερα την τοποθετούν πάνω σε ένα αμάξι, κατάλληλα μετασκευασμένο και στολισμένο. Και τη γυρίζουν στους δρόμους του χωριού χορεύοντας στο ρυθμό της παραδοσιακής γκάιντας,  καταλήγοντας  στο καφενείο του χωριού από το οποίο έδιωχναν όλους τους άνδρες. Οι μόνοι οι οποίοι είχαν άσυλό, ήταν ο καφετζής και ο γκαϊντατζής  ο οποίος με τον ήχο της γκάιντας του συνόδευε όλη την τελετή και θα έπαιζε όλη τη νύχτα κατά τη διάρκεια του γλεντιού. Το τραπέζι είναι μεγάλο, το κρασί και το ούζο αρκετό, ώστε οι γυναίκες μαζί με τη μαμή να γλεντήσουν με την ψυχή τους. Διηγούνται διάφορα ανέκδοτα που δεν επιτρεπόταν να τα ακούσει αυτί άντρα. Γιατί αλλιώς…. τον περιμένει κατάβρεγμα μέχρι το κόκαλο. Οι θρακιώτικοι χοροί, το Ζουναράδικο και η Μπαϊντούσκα έρχονται πρώτοι , και έπονται ο συρτός και ο καρσιλαμάς.

Οι άνδρες την ημέρα αυτή, μια και το επιβάλλει η παράδοση να λείπουν οι γυναίκες από το σπίτι, αναλαμβάνουν, από ανάγκη, τις διάφορες σπιτικές δουλειές, να φροντίσουν δηλαδή τα παιδιά, να προετοιμάσουν το πρόγευμά τους και να τα στείλουν στο σχολείο, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι την ημέρα αυτή οι γυναίκες παίρνουν στα χέρια τους τις εξουσίες του χωριού και οι άνδρες υποβιβάζονται.

Το έθιμο αυτό φαίνεται πως πρωτάρχισε με τιμώμενο πρόσωπο τη μαμή, που αποτελούσε αξιόλογο μέλος της κοινωνίας του χωριού, και από έλλειψη μαμή, τη θέση της πήρε η γεροντότερη γυναίκα του χωριού, τιμώντας έτσι και τις γονιμοποιές δυνάμεις της φύσης.

Τις  ρίζες του εθίμου πρέπει να αναζητηθούν πολύ πιο παλιά στην αρχαιότητα. Εκεί είχαμε τα Θεσμοφόρια στην Αθήνα, ήταν γυναικεία και συνάμα αγροτική γιορτή,  και τα «Αλώα» στην Ελευσίνα, στις αρχές Γενάρη.  Η αισχρολογία και οι απεικονίσεις των γεννητικών οργάνων είναι χαρακτηριστικά όλων των γιορτών αυτών που αποσκοπούν στη γέννηση των ανθρώπων και των καρπών.

Καλλιόπη Γραμμένου

Δημοσιογράφος- Παιδαγωγός

6 τραγούδια για τον Γιάννη που γιορτάζει

Αν νομίζεται πως μόνο στη χώρα μας είναι χιλιοτραγουδισμένος ο Γιάννης, κάνετε λάθος. Για τον John ή τέλος πάντων τραγούδια με το όνομα John μέσα, έχουν γραφτεί εκατοντάδες. Το cosmo.gr διάλεξε τα καλύτερα για να πει και αυτό με τη σειρά του Χρόνια Πολλά στη μισή Ελλάδα.

The Hooters – Johnny B

Ένα από τα τραγούδια που έκαναν μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα και αν αμφβιβάλεται, δεν έχετε παρά ν΄ ακούσετε τα «rock» ραδιόφωνα μας. Είμαι σίγουρος πως μέσα σε ένα δίωρο θα το πετύχετε. Λίγοι γνωρίζουν βέβαια πως το τραγούδι μιλάει για ναρκωτικά. Ο Johnny B είναι εθισμένος και ο στιχουργός προσπαθεί να τον συνεφέρει…

http://www.cosmo.gr/Entertainment/Mousiki/afieromata-music/6-tragoudia-gia-ton-giannh.1565889.html

Η χούντα των Τροϊκανών

…που βάλθηκε να μας εξαφανίσει, με τους «προστάτες» μας να σφυρίζουν αδιάφορα, φιμώνοντας παράλληλα με αγωγές την ενημέρωση!

Οι κόκκινες γραμμές ενός οίκου ανοχής

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Όταν ακούς για κόκκινες γραμμές, ανθρώπινο κρέας μυρίζει. Το κόκκινο έγινε το χρώμα της φωτιάς που καίει μια ολόκληρη κοινωνία και σημάδι μιας καθεστωτικής τρέλας, αντί για το χρώμα της διεγερμένης συνείδησης ενός εξευτελισμένου λαού, της φωτιάς που γεννά ελπίδα μέσω της χειραφέτησης.

Από κόκκινες γραμμές σε κόκκινες γραμμές βαδίζουν οι κυβερνώντες τα τελευταία χρόνια, σαν να έχουν βάλει στοίχημα να αποδείξουν ότι η οδός προς την άβυσσο είναι κόκκινη. Είναι να κοκκινίζει κανείς από θυμό παρακολουθώντας τις συνεχείς υποχωρήσεις του…

http://greki-gr.blogspot.com/

Εφοριακοί με βίλες, πολυτελή ξενοδοχεία και offshore εταιρίες

Στο στόχαστρο του οικονομικού εισαγγελέα έχει μπει ομάδα νυν και πρώην εφοριακών, που φέρεται να διαθέτει πανάκριβες βίλες, πολυτελή ξενοδοχεία και offshore εταιρίες.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Έθνους της Κυριακής, η δικαστική έρευνα έχει ξεκινήσει ήδη και στα χέρια του αρμόδιου εισαγγελέα βρίσκεται ένας «καυτός» φάκελος, με φωτογραφίες και έγγραφα, στα οποία περιγράφονται τα πολυτελή ακίνητα, αλλά και οι υπεράκτιες εταιρείες, τις οποίες φέρονται να διοικούν συγγενείς ενός συνταξιούχου εφοριακού!

Ο εισαγγελέας ερευνά αν τα πολυτελή αυτά ακίνητα αποκτήθηκαν νόμιμα ή αν είναι προϊόν διαφθοράς και χρηματισμού από υποθέσεις που έλεγξαν τα προηγούμενα χρόνια οι εμπλεκόμενοι εφοριακοί…

http://www.madata.gr/epikairotita/social/162059.html

Ο αετός σκοντάφτει στον αέρα ελεύθερος και δυνατός...

άγαλμα από το κρύο....

Βεληγκέγκας

Γκέγκας ή Γκέγκης ονομαζόταν εκείνος που ανήκει στην αλβανική φυλή των Γκέγκηδων, των εγκατεστημένων κυρίως στα βόρεια της Αλβανίας κοντά στα σύνορα της Γιουγκοσλαβίας. Επί  Τουρκοκρατίας, αποτελούσαν άτακτα τάγματα μισθοφόρων και ο Αλή πασάς των Ιωαννίνων χρησιμοποιούσαν πολλούς απ’ αυτούς ως αστυνομικούς αλλά και ως δήμιος.

Ο παροιμιώδης Βεληγκέγκας ήταν ένας απ’ αυτούς. Καταγόταν από τη Σκόδρα και υπηρετώντας πιστά τον Αλή πασά, ως διώκτης των ατίθασων Ελλήνων αρματολών, εξολόθρευε πολλούς απ’ αυτούς.

Η φήμη του επεκτάθηκε μέχρι τη Θεσσαλία και τη δυτική Στερεά στην οποία ενέσπειρε τον τρόμο και τη φρίκη, επιδεικνύοντας παλικάρια, περιφρονούσε τον Κατσαντώνη, τον ψιλοτραγουδισμένο κλέφτη του Ολύμπου και τον περιγελούσε γιατί ήταν κοντός. Ο Κατσαντώνης έγινε διάσημος και η λαϊκή μούσα εξύμνησε το κατόρθωμά του.

Ο Καραγκιόζης εξαίρει τη θηριωδία του Βεληγκέγκα και τον παρουσιάζει σαν άσπλαχνο εκτελεστή αποφάσεων του Αλή πασά.

Σήμερα Βεληγκέγκα αποκαλούμε κι εμείς τον άγριο, σκληρό, ωμό, βίαιο άνθρωπο, ενίοτε και τον υπέρτατο υπερασπιστή των συμφερόντων του εργοδότη.

Η μουσίτσα

Όταν μας χάιδευαν βασανιστικά, ερεθιστικά…

Δεν είναι κρίμα και άδικο, μεγάλη αμαρτία να μας στερούν έτσι ξαφνικά του παρελθόντος τα μεγαλεία; Πως θα μπορέσουμε να ζήσουμε τώρα χωρίς τις ανέσεις του χθες και τον πλούτο που είχε εξέχουσα θέση στη ζωή μας; Πως μας ζητάνε να σβήσουμε από τη μνήμη μας, με το έτσι θέλω, το πλούσιο πρόγραμμα της καθημερινότητας; Πως;

Αχ! Τουλάχιστον θα έχουμε να θυμόμαστε ότι κάθε πρωί, από μωρά ακόμα, μας ξυπνούσε μια αιθέρια ύπαρξη, η νταντά μας, με τραγουδάκια και αισθησιακά φιλάκια, μας έδινε με το μπιμπερό του πουλιού του γάλα και μας πήγαινε άτα στο Hilton και στο Caravel για να παίξουμε με τ’ άλλα παιδάκια.

Στα διαλείμματα μας έδινε ζωμό πιγκουΐνου και αυγό στρουθοκαμήλου για να έχουμε τρυφερή επιδερμίδα και γερούς μυς.

Και μετά, ωωω μετά! Μας έπαιρνε αγκαλιά, μας ακουμπούσε στο στήθος της για να ρευτούμε και μας χάιδευε βασανιστικά ερεθιστικά την πλατούλα για να χαλαρώσουμε και να συνεχίσουμε τη βολτούλα μας.

Όλα τα μουσεία παίρναμε σβάρνα, σ’ όλες τις γκαλερί κάναμε αισθητή την παρουσία μας και όπου μας έλεγαν φίλοι και γνωστοί ότι υπάρχουν τηλεοπτικές κάμερες, είμαστε πρώτη μούρη.

Το μεσημέρι που γυρίζαμε στο σπίτι, η οικονόμα τα είχε όλα έτοιμα και όλοι καθόμαστε στο τραπέζι για να μιλήσουμε για τα δρώμενα και να τσιμπήσουμε και κάτι, από τα γνωστά, σχεδόν καθημερινά φαγητά, που εμένα προσωπικά μου είχαν γίνει κουραστικά.

Φιλέτο δελφινιού, μάτια αετού με αυγά χελιδονιού, μπριζόλες λιονταριού, παϊδάκια κοάλα, μπιφτέκια από κρέας τζάγκουαρ, σούπα καρχαρία, κ.α.

Όσο για ποτό, ο μπαμπάς είχε αδυναμία στα κρασιά ξένων χωρών, σε αντίθεση με τη μαμά που έπινε κοκτέιλ από χυμούς φρούτων, ευχόμενη κάθε φορά να μπορέσει κάποια στιγμή να ζήσει όπως ζουν οι πλούσιοι…

Μετά τον υπνάκο που έριχνε όλη η οικογένεια, ο καθένας είχε το δικό του πρόγραμμα. Εγώ παιχνίδι και χαρά στα kids club, ο μπαμπάς σε μουράτα ξενοδοχεία συντροφιά με… μωρά και η μαμά στο γυμναστήριο παρέα με μπρατσαράδες και αγοράκια… έτοιμα για όλα.

Το μεγάλο πρόβλημα όμως της οικογένειας ήταν ότι δεν μπορούσαμε να ξοδέψουμε τα χρήματα που έβγαζε ο μπαμπάς από τις φυτείες του και τα επιδοτούμενα προγράμματα που πάντα καβάτζωνε από τα «αλάνια» όπως τα αποκαλούσε.

Είχε πέντε αυτοκίνητα, ένα ελικόπτερο, δυο κότερα για να μην έχουμε πρόβλημα με το δακτύλιο, και ένα μικρό πουλμανάκι για τις οικογενειακές μας μετακινήσεις.

Και τώρα, έρχεται ένας κύριος, που αντί να πετάει τη σκούφια του που ζούμε μια χλυδάτη ζωή, μας λέει τέλος στις κακές συνήθειες και τα κεφάλια μέσα.

Γιατί ρε γαμώτο! Τι του κάναμε και θέλει να μας καπελώσει με τους ξένους φίλους του, και να μας στριμώξει σ’ ένα νέο στυλ διαβίωση 89 δις ευρώ, υπό κατοχή! Μας ρώτησε;

Γιατί μας επιβάλει να ξεχάσουμε τη «φτώχεια» μας;

Παύλος Ανδριάς

Ο Αϊ Γιάννης... το δώρο Του Θεού

Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και βαπτιστής του Χριστού κατέχει την πρώτη θέση στο «χορό» των Αγίων, καθώς επίσης πάνω από100 άγιοι φέρουν το όνομά του . Γι’ αυτό η μνήμη του γιορτάζεται παντού και το όνομά του είναι από τα κυριότερα αντρικά ονόματα.

Είναι ένα άγιος που θεωρείτε «αγροτικός», καθώς τα νερά του Ιορδάνη ποταμού κάνουν τη γη πλούσια… οι αγρότες συχνά επικαλούνται τα γονιμοποιά ύδατα του ουρανού για τις σοδιές τους, καθώς ο επίγειος Ιορδάνης είναι αντίγραφο του ουράνιου Ιορδάνη…

Έτσι, στη Θράκη οι χωρικοί από το πρωί τριγυρνούν κατά ομάδες στα χωριά τους κρατώντας δοχεία νερό, όπου βυθίζουν κλωνάρια δέντρων και βρέχει ό ένας τον άλλο, για το καλό του χρόνου.

Για τον Αϊ Γιάννη ο λαός επίσης πιστεύει ότι φέρνει τις «τύχες», γι’ αυτό τον  ονομάζουν «ριζικάρη και «κλήδονα» από το γνωστό έθιμο, ( βοηθά τα μαντέματα και φανερώνει τα μελλούμενα) και «ριγανά» γιατί την ημέρα αυτή αρχίζουν το μάζεμα της ρίγανης. Σε πολλά μέρη από τη ρίγανη που μαζεύουν το πηγαίνουν στην εκκλησία, τη διαβάζουν και μ’ αυτή μαζί με αγιασμό ραντίζουν τα κτήματα τους. Έτσι θα έχουν καλή σοδειά. Επίσης το ονομάζουν και «κυνηγό» γιατί εκείνη την περίοδο της γιορτής του βγαίνουν για κυνήγι.

Όλες αυτές οι ονομασίες είναι αφιερωμένες για τον Άγιο σύμφωνα με τις έξι μέρες του χρόνου που είναι αφιερωμένες σ’ αυτόν:

7 Ιανουαρίου (Σύναξης Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου), η αρχαιότερη εορτή

24 Φεβρουαρίου (1η & 2η εύρεση της Τίμιας Κεφαλής του)

25 Μαΐου (3η εύρεση της Τίμιας Κεφαλής του)

24 Ιουνίου (Γενέθλιων του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου), ορίσθηκε μετά τον καθορισμό των Χριστουγέννων (4ος αιώνας).

29 Αυγούστου (Αποτομή της Τίμιας Κεφαλής του), καθορίστηκε ομοίως τον 4ο αιώνα, και

23 Σεπτεμβρίου (Η σύλληψή του από την μητέρα του Αγία Ελισάβετ)

Είναι γνωστό στο λαός μας ότι ο Ιωάννης ο Πρόδρομος είναι και θεραπευτής…. «Άγιε μου Γιάννη, γιάνε το…». Είναι χαρακτηριστική επίσης και η έκφραση για κάποιον που έχει χάσει τα λογικά του «Αυτός είναι για τον Αϊ- Γιάννη». Ίσως αυτό να λέγεται επειδή ο άγιος στα μάτια των σύγχρονων να έμοιαζε λίγο με «αλλοπαρμένο»…

Γι’ αυτό τον λένε και «Θερμολόγο», «Ριζολόγο», «Παροξυσμό», «Κρυατίδη», γιατί πιστεύουν ότι θεραπεύει τη θέρμη, τους σπασμούς που δημιουργεί η ελονοσία.

Μια άλλη συνήθεια παλιά, ήταν να βάζουν τα εικονίσματα τους σε τρεχούμενο νερό, και μ’ αυτό το «άγιασμα» προσπαθούσαν να γιατρέψουν την αρρώστια. «Όταν περνάς από του κουμπάρου σου το σπίτι, χαιρέτα κι ας μην είναι κανείς' στην πόρτα κάθεται ο Άι-Γιάννης.» (Κεφαλονιά)  Χαρακτηριστικό έθιμο της ημέρας είναι οι νονοί να φέρνουν στους αναδεκτούς, τα δώρα της Πρωτοχρονιάς, ιδιαίτερα στα νήπια, που δεν περίμεναν παιγνίδια, αλλά ρουχαλάκια κι «ασημώματα».

Σε μερικούς τόπους κάνουν πανηγύρια για να τιμήσουν τον Άγιο και κατά τη διάρκειά τους σφάζουν ένα βόδι και ακολουθούν συνεστιάσεις. (Λήμνος) Αλλού υπάρχει η συνήθεια μετά το τέλος της λειτουργίας να κόβουν στο νάρθηκα της εκκλησίας (πρόναος αποτελεί το  δυτικό άκρο του ναού  και είναι ο πρώτος χώρος για τον εισερχόμενο) μια πίτα και να τη μοιράζουν σ’ όλους του χωριανούς.

Ακόμα ένα άλλο έθιμο της ημέρας αυτή που συμβαίνει στην Ανατολική Θράκη, ως συνέχεια των αγυρμών του δωδεκαημέρου, θεωρούνται οι «μπαμπόγεροι». Μια ομάδα αντρών ντυμένοι με παλιόρουχα, κρεμούν κουδούνια ή δέρματα γίδας και περιζωσμένοι με αλυσίδες κουδουνιών γυρίζουν στους δρόμους κάνοντας έναν τρομακτικό θόρυβο και επιβάλλοντας εκβιαστικά συλλογή χρημάτων ή ειδών.

Στον Νομό Καβάλας έχουμε το έθιμο των Αράπηδων και αναπαριστά τη μάχη της ζωής με τον θάνατο. Παλικάρια και παιδιά, ντυμένα με προβιές και ζωσμένα με βαριά κουδούνια, τα «τσάνια», βγαίνουν από τα σοκάκια του χωριού και με τον εκκωφαντικό θόρυβο των κουδουνιών ξορκίζουν το κακό και φέρνουν το αισιόδοξο μήνυμα της ζωής.

Άλλα έθιμα έχουν ως βάση τους την αντίληψη για την τιμή την οποία αξιώθηκε ο Πρόδρομος, να βαπτίσει το Χριστό. Ο παπάς που πήγαινε να ευχηθεί στα σπίτια, όπου υπήρχε παιδί αγόρι, το σήκωνε με τα χέρια του και έλεγε: «άξιος! άξιος!"» δηλαδή να γίνεις άξιος, όπως ο Βαπτιστής Ιωάννης, που αξιώθηκε να βαπτίσει το Χριστό. Αλλού το αξίωμα το κάμνουν παιδιά που γυρίζουν στα σπίτια μ' ένα σκαμνί.

Το έθιμο των «Προδρομιτών», που προέρχεται από την Κατερίνη και ανάγεται στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, αναβιώνεται στις μέρες μας από τους εορτάζοντες, στα σπίτια σαν καλαντιστές- κουμπάροι, και να εύχονται στην οικογένεια τα πιο δυνατά παινέματα. Το ίδιο συνεχίζουν σήμερα -για φιλανθρωπικούς ή κοινωφελείς σκοπούς- οι Καταφυγιώτες της Κατερίνης.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο αναφέροντας το όνομά του μετά την Παναγία στις προσευχές και στις δεήσεις.

 «Μετανοείτε, ήγγικεν γαρ η βασιλεία των ουρανών», «βαπτίζοντας τους προσερχόμενους προς αυτόν»

Χρόνια πολλά σε όλους και όλες όσες γιορτάζουν και να έχουμε την ευλογία του Αγίου.

Καλλιόπη Γραμμένου

Δημοσιογράφος- Παιδαγωγός

Έκλεισε θέση business class… στο ελικόπτερο της φυγής!

Δεν υπάρχουν κόκκινες γραμμές, δεν μπορούμε να συζητούμε με αμετακίνητα κεκτημένα, είπε ο κ. Παπαδήμος κι έδωσε το πράσινο φως για τον ύστατο εκβιασμό. Ή πάμε σε ανεξέλεγκτη χρεοκοπία το Μάρτιο ή πρέπει να μειωθούν δραματικά οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα, είπε.

Άλλες λύσεις προφανώς δεν υπάρχουν. Δύο χρόνια τώρα που τα λέγαμε ήμασταν οι εχθροί της πατρίδας.

Εν πάση περιπτώσει, ο πρωθυπουργός είπε και το άλλο αμίμητο. ‘Η συμφωνούμε με τους κοινωνικούς εταίρους για τις οδυνηρές θυσίες ή αυτές θα επιβληθούν...

…στα ποδαράκια του θα τον πάρει ο Ευάγγελος, για να τον προστατεύσει με το μοναδικό φυσικό αερόσακο που του χάρισε η φύση!

Γιουσουρούμ

Η μεγαλύτερη αγορά παλαιοπωλών, η πιάτσα των παλιατζίδικων και παράδεισος κάθε συλλέκτη παλαιών αντικειμένων δεν είναι άλλο από το Γιουσουρούμ.

Το ονομά του το πήρε από τον Εβραίο παλαιοπώλη Ηλία Γιουσουρούμ, ο οποίος ήρθε στην Αθήνα από τη Μ. Ασία τη δεκαετία του 1880 και ίδρυσε με τ’ αδέρφια του το πρώτο παλαιοπωλείο στο Μοναστηράκι.

Η μουσίτσα

Ο γεωργός κα το φίδι που δάγκωσε το παιδί του

Κάποτε ένα φίδι δάγκωσε το παιδί ενός γεωργού και πέθανε. Ο γεωργός, καταστεναχωρημένος, άρπαξε το τσεκούρι και πήγε έξω από την τρύπα του φιδιού, περιμένοντας να βγει το φίδι, να το σκοτώσει. Όταν το φίδι έβγαλε το κεφάλι του έξω, κατέβασε το τσεκούρι με δύναμη χωρίς όμως να το πετύχει. Το μόνο που πέτυχε ήταν να σπάσει το βράχο που ήταν δίπλα του στα δυο. Ύστερα από αυτό φοβήθηκε και είπε στο φίδι να συμφιλιωθούν.  Και το φίδι απάντησε: «Ουτ’ εγώ μπορώ να συμφιλιωθώ μαζί σου, βλέποντας τον σπασμένο βράχο, ούτε εσύ με μένα, σαν ατενίζεις τον τάφο του παιδιού σου».

Ο μύθος αυτός μας διδάσκει πως στις μεγάλες έχθρες είναι αδύνατο να πετύχει  κανείς τη συμφιλίωση.

«Αισώπου Μύθοι»

Αναδρομικό χαράτσι… στα τέλη κυκλοφορίας

Στη φάκα της εφορίας θα πιάνονται οι ξεχασιάρηδες πολίτες που δεν κατέβαλαν τέλη κυκλοφορίας οποιοδήποτε έτος στο παρελθόν, ενώ όσοι θα συλλαμβάνονται επ' αυτοφώρω να διατηρούν οφειλές θα καλούνται να πληρώνουν αναδρομικά έως και 600 ευρώ.

Το αναδρομικό χαράτσι θα αναγκάζονται να πληρώσουν όσοι "πιάνονται" από ελέγχους του υπουργείου Οικονομικών ή και κατά τη διαδικασία παράδοσης των πινακίδων τους στις εφορίες…

…τι να το κάνεις, αφού σε λίγο θα κυκλοφορούμε με μουλάρια και με κάρα!

http://news247.gr/oikonomia/forologia/anadromiko_xaratsi_kai_sta_telh_kykloforias.1564545.html

Η χαρά μεγάλη κι ο αγιασμός

…τον Καρατζαφέρη περιμέναμε ότι θα πάει να μονάσει, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, ο Γιωργάκης έσκασε μύτη με την αγιαστούρα!

"Νέα σκληρά μέτρα ή χρεοκοπία"

Μια ιδιότυπη... βροχή ψαλιδιών για μισθούς και συντάξεις έχει αρχίσει λίγες ημέρες πριν από την έλευση της τρόικας στην Αθήνα, στα μέσα του μήνα, για την τελική διαπραγμάτευση της νέας δανειακής σύμβασης. Στο στόχαστρο περνούν όλοι οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα, οι εργαζόμενοι και λειτουργοί του Δημοσίου που εντάσσονται στα ειδικά μισθολόγια, αλλά και οι ήδη «κουτσουρεμένες» επικουρικές συντάξεις.

Το τελεσίγραφο του πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου απευθύνθηκε στους κοινωνικούς εταίρους κατά τις συναντήσεις που είχε με εκπροσώπους εργοδοτών και εργαζομένων την Τετάρτη και παίρνει τη μορφή ενός σκληρού διλήμματος, που έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων και αμφισβητήσεων: αν δεν αποφασίσουμε τώρα να χάσουμε κάτι από το εισόδημα και το βιοτικό μας επίπεδο, η τρόικα δεν θα εγκρίνει το νέο δάνειο, η χώρα θα οδηγηθεί στη χρεοκοπία και την έξοδο από την ευρωζώνη, και τελικά θα χάσουμε πολλά περισσότερα…

Κοίτα να δεις που ο Γιωργάκης φεύγοντας ξέχασε να δώσει την αντιβίωση στο Λουκά και να που το μικρόβιο των διλημμάτων, άρχισε να τον κάνει να ρετάρει… όπου βρεθεί και όπου σταθεί. Ο Θεός να μας λυπηθεί  και σύντομα να βρεθεί ένας «τρελογιατρός» να μας γλιτώσει από δαύτον και την παρέα του!

http://www.madata.gr/epikairotita/politics/161958.html

ΣΟΚ: Ποιοι γνώριζαν ότι θα πέσει το Σινούκ με Κρανιδιώτη και Πατριάρχη;

Η κρίση της Ελλάδος είχε σχεδιαστεί για τις αρχές του 2007. Για να πετύχει η κρίση και να καμφθούν οι «ασπίδες» του Ελληνικού λαού έπρεπε προηγουμένως να εκλείψουν ορισμένοι γνωστοί , λαοπρόβλητοι και κοσμαγάπητοι άνθρωποι! Όπως ο υπουργός εξωτερικών και κύπριος στην καταγωγή Γιάννος Κρανιδιώτης που προωθούσε το ενιαίο αμυντικό δόγμα Θράκη – Αιγαίο – Κύπρος, που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η Αμυντική προστασία της πολιτικής χάραξης της ΑΟΖ στην περιοχή.

Έμενε ένας και μοναδικός άξονας, αυτός του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας , όπου δρούσε ένας από τους πλέον φωτισμένους και πνευματικούς ανθρώπους που ανέδειξε ποτέ ο Ελληνισμός! Ο Πατριάρχης και Πάπας Αλεξανδρείας, Πέτρος ο Ζ!!!

Που όλως τυχαίως, όπως και ο αείμνηστος Γ.Κρανιδιώτης, ο Πέτρος ο Ζ`, ήταν κι αυτός Κύπριος στην καταγωγή και ακόμη πιο …συμπτωματικά, πέθανε σε … αεροπορικό δυστύχημα και αυτός!!!

Ο Πούτιν γνώριζε από το 2003, ότι ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Πέτρος, θα είχε άσχημο τέλος, πολύ απλά, διότι επηρέαζε θετικά υπέρ των Ελληνικών-Κυπριακών-Ισραηλινών συμφερόντων τον Πρόεδρο της Αιγύπτου, Χόσνι Μουμπάρακ. Πολλές θέσεις του Πέτρου, είχαν γίνει αποδεκτές από τον Μουμπάρακ, και οι Έλληνες διπλωμάτες είχαν βρει έναν πολύ καλό σύμμαχο στην χάραξη της ΑΟΖ στην περιοχή. Σε επίπεδο μάλιστα που η Τουρκία βρέθηκε απομονωμένη στην Ανατολική Μεσόγειο, μιας και τα «χωράφια των υδρογονανθράκων» είχαν μοιραστεί με την σύμφωνη γνώμη Μουμπάρακ!!

Την 11η Σεπτεμβρίου του έτους 2004, όλα άλλαξαν για την Ελλάδα! Ήταν η μέρα που μπήκαμε επίσημα στο στόχαστρο των … αγορών! Ήταν η μέρα που η Ελλάδα κι ο Ελληνισμός θα βρίσκονταν γυμνοί, χωρίς «ασπίδες» μπροστά στο σχέδιο των οικονομικών δολοφόνων!

http://www.blog.gr/article.php?id=65983&category_id=39

Ο τρανός Γενάρης… σαν παραμύθι!

Ο Γενάρης έχει πατέρα το Χειμώνα και μητέρα του την Παγωνιά. Ο παππούς του ο Χρόνος, όταν γεννήθηκε ο πρώτος εγγονός του ήταν πολύ χαρούμενος και ευτυχισμένος που ένιωσε πως ξανάγινε Νέος Χρόνος.

Στις έξι μέρες βαπτίστηκε, νονά του η Χιονοθύελλα. Πρώτοι που έφτασαν στη βάφτιση ήταν το Κρύο, το Ξεροβόρι και ο Παγετός.

Σαν μεγάλωσε λίγο κι άρχισε να χοροπηδά πάνω στο στρωματάκι του, το τρύπησε και οι νιφάδες άρχισαν να πέφτουν πάνω στη Γη…

 Ο Ιανουάριος μεγάλωσε αρκετά. Για να αναπτυχθεί όμως σωστά έπρεπε να φάει και φρούτα. Τότε η παγωνιά πήγε στην Άνοιξη να φέρει φρούτα για το Γενάρη…

Όταν έφυγε η Παγωνιά, η πλάση ξεπάγωσε, ξημέρωσαν ανοιξιάτικες μέρες και ένα θαλασσοπούλι, άρχισε να χτίζει τη φωλιά του πάνω στα βράχια. Το πουλί αυτό δεν είναι άλλο από την Αλκυόνη, που έρχεται κάθε χρόνο το δεύτερο δεκαήμερο του Ιανουαρίου και απολαμβάνουμε, μαζί με αυτό, για μερικές μέρες μια σχετική καλοκαιρία, μια ανάπαυλα από τα χειμωνιάτικα μπουρίνια. Οι γλυκές αυτές χειμωνιάτικες ημέρες, είναι οι γνωστές «Αλκυονίδες ημέρες» και κρατούν 3 έως 7 ημέρες.

Σαν γύρισε η μαμά του μικρού Γενάρη και έμαθε από τους φίλους του τις Ηλιαχτίδες, τα Σύννεφα και τον Άνεμο για τις σκανδαλιές του γιού της, νευρίασε και του είπε να μην ξαναβγεί από το σπίτι και να παίξει μόνος του. Αυτός όμως ήθελε ένα αδερφάκι…

Τότε η μαμά του είπε πως σε λίγες μέρες θα γεννούσε ένα αδελφάκι. Τότε ο Γενάρης χάρηκε πολύ και ακόμα περισσότερο ο Χειμώνας που στην καρδιά του άνθισε μια αμυγδαλιά!

Ο Ελληνικός λαός συνδέει τους μήνες, καθέναν ξεχωριστά, με ιδιαίτερες προλήψεις και δεισιδαιμονίες. Έτσι, ο Ιανουάριος, είναι μήνας με λατινικό όνομα από το θεό των Ρωμαίων, τον Ιανό, που συμβολίζει τη γαλήνη και τον κίνδυνο, την ειρήνη και τον πόλεμο. Έγινε πρωτομηνάς το 46π. Χ. με το Ιουλιανό ημερολόγιο.

Τον Ιανουάριο ο λαός μας τον λέει με πολλά ονόματα, που τα περισσότερα αναφέρονται στις ιδιότητές του. Ο Γενάρης λέγεται  Γεννολοητής, παρετυμολογικά, γιατί τότε γεννοβολούν τα κοπάδια. Γατομήνας επειδή σ' αυτόν ζευγαρώνουν οι γάτες. Κρυαρίτης (στη Μάνη) για το τσουχτερό του κρύο, Μεσοχείμωνας γιατί είναι μεσαίος από τους τρεις μήνες του χειμώνα, Κρυαρώτης γιατί κάνει πολύ κρύο, Κλαδευτής, γιατί το μήνα αυτό κλαδεύουν, Καλαντάρης ή Καλαντέρης απ' τα Κάλαντα που τραγουδούν τα παιδιά την Πρωτοχρονιά και τα Φώτα,  Γελαστός για τις Αλκυονίδες ημέρες του.
Ακόμα τον Ιανουάριο τον ονομάζουν Τρανό, Πρωτάρη, Μεγάλο μήνα ή Μεγαλομήνα, επειδή είναι ο 1ος μήνας του έτους που έχει 31 μέρες και οι νύχτες του είναι μεγάλες, όπως λέει και το τραγούδι: «Νάταν οι μέρες του Μαγιού κι οι νύχτες του Γενάρη».

Είναι λοιπόν μήνας «Τρανός» με δυο μεγάλα δώρα: της Τύχης την Πρωτοχρονιά και του Φωτός τα Θεοφάνια.

Στην αρχαία εποχή, στη μέση του σημερινού μας Γενάρη άρχιζε ο ιερός μήνας της Ήρας, ο Γαμηλιών. Η Ήρα, εκτός από βασίλισσα τ' ουρανού και των Θεών, ήταν προστάτιδα του γάμου και της οικογένειας. Γι' αυτό τον μήνα αυτό οι αρχαίοι έκαναν τους πιο πολλούς γάμους, απ' όπου πήρε και το όνομά του. Συνήθιζαν δε κάθε χρόνο, στις 27 του Γαμιλίωνα με την Πανσέληνο, να κάνουν θυσίες και εισφορές, που τις έλεγαν «Γαμήλιες».

Έτσι ο λαός μας για όλα αυτά που συμβαίνουν το μήνα αυτό λέει:

«ο Γενάρης κι αν γεννά, του καλοκαιριού μήνα»

«το Φώτα χιονισμένα και η Λαμπρή δροσάτη»

«του Γενάρη το ζευγάρι διάβολος θα το πάρει»

«Γενάρη μήνα κλάδευε και μη ρωτάς φεγγάρι»

«του Γενάρη το φεγγάρι άλλος παραλίγο μέρας μοιάζει»

«το χιόνι το Γενάρη είναι κοπριά και του Μάρτη είναι φωτιά»

«εάν τα Φώτα φυσήξει βοριάς, ο υπόλοιπος χειμώνας θα είναι ήπιος. Αν φυσήξει νοτιάς, θα είναι βαρύς».

«Να ΄μουν το Μάη γάιδαρος, τον Αύγουστο κριάρι, όλο το χρόνο κόκορας και γάτος τον Γενάρη».

Καλλιόπη Γραμμένου

Δημοσιογράφος- Παιδαγωγός

Εξώδικο του Μάκη στον... «Αγαπούλα»

Ο Μάκης Ψωμιάδης... παρεξηγήθηκε από την γνωστή διαφήμιση κινητής τηλεφωνίας, στην οποία ο πρωταγωνιστής-πρόεδρος αναφέρει τη λέξη «αγαπούλα» και έστειλε εξώδικο από τα Σκόπια στην εταιρεία!

Ο πρώην παράγοντας της Καβάλας, ζητάει από την WIND να σταματήσει την προβολή της διαφήμισης με πρωταγωνιστή τον Τάκη Σπυριδάκη, ο οποίος υποδύεται πρόεδρο μεγάλης ομάδας και είναι διαπλεκόμενος! Η τελευταία διαφήμιση, η οποία τον δείχνει πίσω από τα κάγκελα  να ζητάει... κουκούλα εξόργισε τον Ψωμιάδη, ο οποίος ζητάει να σταματήσει η προβολή της και επιφυλάσσεται για αποζημίωση!

http://www.newpost.gr/post/96903/Εξώδικο-Μάκη-Ψωμιάδη-για-τη-διαφήμιση-με-τον...-«Αγαπούλα»/

Προκαλεί και πάλι το περιοδικό «focus»!

Δεν έχουν το Θεό τους! Για ακόμα μία φορά το γερμανικό περιοδικό ειρωνεύεται τον Έλληνα! Αυτή τη φορά όμως ξεπέρασε κάθε όριο!

Σύμφωνα, λοιπόν, με το εν λόγω περιοδικό, οι Έλληνες βγάζουν τα χρήματά τους από τις τράπεζες και τα κρύβουν όπου μπορούν. «Τα χτίζουν ακόμα και σε …πισίνες», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Το γερμανικό περιοδικό γράφει στην ηλεκτρονική του έκδοση: «Οι Έλληνες προσπαθούν να σώσουν ό,τι τους έχει απομείνει». «Οι πολίτες στην υπερχρεωμένη χώρα κάνουν σκληρή οικονομία – ένας στους πέντε Έλληνες είναι πλέον κάτω από το όριο της φτώχειας. Πολλοί πεινούν». «Η Ελλάδα είναι με την πλάτη στον τοίχο. Η χώρα αναμένει τη διεθνή βοήθεια των 130 δισ. ευρώ για να μην πτωχεύσει. Η κυβέρνηση παραδέχτηκε ότι χωρίς αυτά τα χρήματα θα βγει από το ευρώ».

Επιτέλους, ας τελειώνει αυτό το παραμύθι! Ας υπερασπιστεί κάποιος τη χώρα του ρε διάολε!

http://www.prionokordela.gr/diethnh/prokalei-kai-pali-to-periodiko-focus/

Έχετε πάει φαντάρος, κ. Παπαδήμα;

Μια φήμη κυκλοφορεί τις τελευταίες μέρες ότι ο νυν Πρωθυπουργός (ο “σωτήρας” μας, ντε!) Λουκάς Παπαδήμος δεν έχει πάει… φαντάρος!

Και να ισχύει, βέβαια, δεν θα μας προξενούσε καμία έκπληξη, αφού ουκ ολίγοι πολιτικοί μας έχουν υπηρετήσει από λίγο έως… καθόλου!

Όσον αφορά τον Παπαδήμο δεν υπάρχουν πουθενά στοιχεία στο επίσημο βιογραφικό του σχετικά με την θητεία του, κάτι που μας βάζει σε πολλές σκέψεις…

Αλήθεια, κ. Παπαδήμε, απαντήστε μας, εσείς υπηρετήσατε τον Ελληνικό Στρατό,ναι ή όχι;

Βρε αδέρφια τι γίνεται; Υπάρχει έστω ένας σοβαρός «τύπος» σε τούτη τη χώρα;

http://www.prionokordela.gr/rokanidia/exete-yphrethsei-th-stratiwtikh-sas-thitheia-kurie-papadhme/

Ο γεωργός και τα σκυλιά

Κάποιος γεωργός αποκλείστηκε από το πολύ χιόνι σε μια μακρινή καλύβα. Επειδή δεν μπορούσε να βγει για να βρει τροφή, έφαγε πρώτα τα πρόβατα του. Η κακοκαιρία δε σταματούσε και έφαγε και τις κατσίκες του. Σαν ο καιρός δεν έλεγε να ξεκόψει, άρχισε να τρώει και τα βόδια του. Όταν τα σκυλιά του είδαν τι γινόταν, μίλησαν μεταξύ τους:

«Πρέπει να φύγουμε από εδώ αμέσως. Γιατί, αφού ο κύριος μας δεν δίστασε να φάει τα βόδια, που τον δουλεύουν, εμάς θα λυπηθεί;

Ο μύθος μας δείχνει πως πρέπει να φυλαγόμαστε πιο πολύ από τους ανθρώπους εκείνους, που ακόμα και στους δικούς τους δεν διστάζουν να κάνουν το κακό.

«Αισώπου Μύθοι»

Ο γεωργός και το παγωμένο φίδι

Κάποτε ένας γεωργός τον χειμώνα, βρήκε ένα παγωμένο φίδι, το σπλαχνίστηκε, το πήρε και το έβαλε στο κόρφο του. (φίδι στον κόρφο σου που λένε…) το φίδι κάποια στιγμή αφού ζεστάθηκε και συνήρθε τσίμπησε τον ευεργέτη του και τον σκότωσε. Ξεψυχώντας εκείνος του είπε: «Καλά να πάθω αφού λυπήθηκα έναν κακούργο»!

Ο μύθος θέλει να μας πει πως οι κακοί άνθρωποι δεν γίνονται καλοί, όσο καλό κι αν τους κάνει κανείς.

«Αισώπου Μύθοι»

Αγύρτης

Αγύρται (από το αγείρω= συγκεντρώνω) κατά την αρχαιότητα, ονομάζονταν οι επαίτες μάντεις και οι ιερείς, που καλούσαν τους πιστούς σε λατρευτικές συνάξεις (αγερμούς) στις οποίες διενεργούσαν εράνους τροφίμων και χρημάτων για τη λατρεία των θεών.

Με την πάροδο των χρόνων αγύρτες χαρακτηρίστηκαν κι εκείνοι που γυρίζοντας από τόπο σε τόπο, προφήτευαν το μέλλον , έκαναν καθαρμούς και ιεροτελεστίες στους προληπτικούς, υπόσχονταν άφεση αμαρτιών, αναλάμβαναν τη θεραπεία ανίατων ασθενειών και την τιμωρία προσωπικών εχθρών επί πληρωμή.

Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους είχαν κυριολεκτικά αποχαλινωθεί τόσο, ώστε οι Αρχές αναγκάστηκαν να πάρουν μέτρα εναντίον τους. Κάποιοι από αυτούς κατάφεραν αργότερα να αναμειχθούν στην πολιτική ζωή του βυζαντινού κράτους και να επηρεάσουν αποφάσεις αυτοκρατόρων σε κρίσιμα θέματα.

Στα τέλη του 16^ου αιώνα η «αγυρτεία» ακμάζει σε όλη την Ευρώπη. Οι αγύρτες είχαν οργανωθεί σε κομπανίες με ειδικότητες, ώστε με καταμερισμένη πλέον την εργασία τους, να μπορούν να εξαπατούν πιο εύκολα και πιο συστηματικά τους αφελείς.

Η περιπλάνηση τους πραγματοποιώντας φυτοθεραπείες, μαγγανείες και άλλα τεχνάσματα, προέκυψε η σημασία του απατεώνα, του λαοπλάνου, του τσαρλατάνου, του  ανθρώπου που προσπαθεί να εξαπατήσει άλλους, υποσχόμενος διάφορα στους αφελείς και απλοϊκούς, αντί ανταλλάγματος.

Η μουσίτσα

Θεοφάνια

«Σήμερα τα φώτα κι ο φωτισμός, η χαρά μεγάλη κι ο αγιασμός… Καλημέρα, καλημέρα, καλή σου μέρα αφέντη με την κυρά».

Τραγουδούν τα παιδάκια κάθε γειτονιάς τα κάλαντα, παραμονή των Φώτων. Όμως, λέγεται ότι το «κάλαντο» (τα κάλαντα της Πάτμου) θεωρείτε το εξ ολοκλήρου θεολογικό, απαλλαγμένο από κάθε άλλη επιρροή. Ίσως γιατί τα λόγια του αρχίζουν περιγράφοντας τη δημιουργία του κόσμου και φθάνουν την ημέρα που ο Θεός όρισε τα ύδατα, συνεχίζει με το προπατορικό αμάρτημα της Εύας και αμέσως μετά αναγγέλλει τη Βάπτιση του Ιησού στον Ιορδάνη ποταμό.

Εκτός από τα παιδιά, σε μερικές περιοχές γυρίζουν και μεγάλοι, μεταμφιεσμένοι με φοβερές όψεις, δημιουργώντας θόρυβο με τα κουδούνια που κρεμούν επάνω τους για να διώξουν τους καλικάντζαρους, όπως λέγετε.

Για τους χωρικούς, ορισμένων περιφερειών της Δ. Μακεδονίας, τα Φώτα είναι η μεγαλύτερη γιορτή του χρόνου και κάθε καινούριο ρούχο «το πρωτοφορούν τα Φώτα, γα να φωτιστεί».

Ο λαός μας πιστεύει επίσης, ότι την παραμονή ανοίγουν οι ουρανοί κι ό,τι ζητήσεις γίνεται. Ακόμα ότι η θάλασσα γίνεται γλυκιά και πίνετε, κι ότι «βαπτίζονται» οι άνεμοι κι όποιος άνεμος τύχει να φυσήξει τότε, ημερώνει κατόπιν, ή αυτός θα φυσάει όλο το χρόνο, όπως ακόμα ότι τα βόδια μιλούν στο στάβλο, κ.α.

Η βασική τελετουργία των Θεοφανίων είναι ο «αγιασμός των υδάτων» με τη κατάδυση του Σταυρού κατά μίμηση της Βάπτισης του Θεανθρώπου και έχει την έννοια του καθαρμού, του εξαγνισμού των ανθρώπων καθώς και της απαλλαγής του από την επήρεια των δαιμονίων.

Στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας ο αγιασμός γίνεται για πρώτη φορά την παραμονή των Θεοφανίων που λέγεται «μικρός αγιασμός» ή «Πρωτάγιαση» ή «Φώτιση». Με τη πρωτάγιαση ο ιερέας γυρίζει όλα τα σπίτια και με το Σταυρό και ένα κλωνί βασιλικό, «αγιάζει» ή «φωτίζει» (ραντίζει) τους χώρους των σπιτιών. Με αυτόν τον τρόπο ο λαός πιστεύει ότι τρέπονται σε φυγή οι καλικάντζαροι.

Ο Μεγάλος Αγιασμός, όπως λέγεται, γίνεται ανήμερα των Θεοφανίων. Στη συνέχεια γίνεται η κατάδυση του Σταυρού στη Θάλασσα ή σε γειτονικό ποταμό ή λίμνη ή και σε δεξαμενή. Η κατάδυση του Σταυρού, κατά τη λαϊκή πίστη δίνει στο νερό καθαρτικές και εξυγιαντικές ικανότητες.

Σε πολλές περιοχές, μετά την κατάδυση, οι άνθρωποι τρέχουν στις παραλίες της θάλασσας ή στις όχθες ποταμών ή λιμνών και πλένουν τα αγροτικά τους εργαλεία και μερικοί τα εικονίσματα.

Το έθιμο του πλυσίματος των εικόνων υποκαθιστά την κατάδυση του ξοάνου της Αθηνάς, που γινόταν απ' την ακτή του Φαλήρου σε πάνδημη τελετή με το όνομα Ιερά Πλυντήρια.

Στη Νάξο, την ημέρα των Φώτων, η νοικοκυρά παίρνει λίγο γέννημα από το δισάκκι του παπά, για να το κλωσήσουν οι κότες της.

Καλή φώτιση και καλή χρονιά…

Καλλιόπη Γραμμένου

Δημοσιογράφος- Παιδαγωγός